Wapperen maar!

De enthousiaste volgers van dit blog weten dat de verhouding tussen vlag en mees de afgelopen jaren niet altijd optimaal was. Er leek soms geen zegen op te rusten. Dat lag overigens vooral aan de mast. Vanaf vandaag komt het helemaal goed. De mast is vanochtend gerenoveerd en vanaf High Noon wapperen vier gloednieuwe vlaggen hoog in top. Het feest kan beginnen.

De renovatie was natuurlijk een hele toestand. Die verkeerde het afgelopen jaar niet hoog op het prioriteitenlijstje van onze vrijwilligers van de technische dienst. Er is immers een nieuwe vlaggenmast onderweg. Maar ook hier onvoorziene tegenwind en andere complicaties.

Uw mees kon een en andere niet langer verdragen. Hij heeft bij de TD gesmeekt om ingrijpen. Zodat we eindelijk onze nieuwe reusachtige vaderlandse driekleur dagelijks in top kunnen hijsen en uit de top kunnen strijken. Daar gaan uw mezen nog flinke spierballen van krijgen!

De smeekbede is verhoord. De heren fröbelden afgelopen week in ingenieus mastneerlaat- en ophijssysteem in elkaar. De trekker, een staalkabel, een eind touw en zelfs het meubilair van buurman Lodewijk kwam er aan te pas. Nieuwe spierwitte touwen, de nodige haken en ogen zijn bevestigd. De paal is zelfs loodrecht gezet, want vanaf Hagestein gezien stond de paal ietsjes scheef.

Waarna de vlaggen in top gingen. De vaderlands helemaal bovenin. De Blauwe Vlag en die van Culemborg 700 onderin. Middenin moesten we kiezen: de vlag van de SJCH op of etter- en bloed-vlag van WV De Helling. Uw mees wilde natuurlijk die van de SJCH, immers wiens brood men vreet diens vlag laten we wapperen.

Uiteraard hapte mees in het stof. Sterker, hij eindigde bijna in de plomp. De TD’ers voelen zich nauwer verbonden met het geel-rood van de vereniging dan met de blauw-witte vlag van de stichting. Daarvan wapperen er al genoeg, spraken ze op dreigende toon. Eentje begon zelfs driftig met zijn wijsvinger richting mees te wijzen. Waarop uw mees wijselijk het hazenpad koos.

 

 

Back to top