Opa Flodder

Het pandje van de buurman is slechts één keer te koop, luidt een makelaarsspreuk. Het havenbestuur twijfelde niet lang en kocht dus de stacaravan pal naast de roei, kano- en zeilboten stalling. Een buitenkansje, ook omdat de gribuszooi rondom - en de erbarmelijke staat van de caravan - het bestuur al jaren een doorn in het oog waren.

 

Het aankoopproces is een kwestie van jaren geweest. De voormalige eigenaar was in hoge mate emotioneel gehecht aan zijn stekkie. De caravan was van zijn ouders geweest en hij bracht zowat elke zomer zijn jeugd door op het plekkie van pa Hans en ma Dicky. Hij kon moeilijk van zijn stek af. Terwijl roeiers, jeugdzeilers en kanoërs al die tijd aasden op de plek. Ze willen graag de stalling uitbreiden. Voor die uitbreiding worden nu plannen gemaakt.

 

Een bijzondere aankoop. Dat er grote hoeveelheden zooi en meuk rondom lag was de nieuwe eigenaar uiteraard bekend. Maar dat binnen minstens zoveel spullen, dingen en rotzooi aanwezig waren, was toch min of meer een verrassing. Ongeveer alle synoniemen voor het woord teringzooi zijn van toepassing. Een kamertje was zelfs geheel en tot aan het plafond omgetoverd in een onderafdeling van de AVRI. Eigenlijk is er geen sprake van een stacaravan, maar van een enorme kliko-op-zijn-kant. 

 

Natuurlijk ook opvallende vondsten. Zo kwam er voor de heren van de winterstalling een prachtig en gevuld gereedschapkistje te voor schijn. En de mezen kregen uit handen van het opruimteam een fluitje en een spiegelei-bord waarmee conducteurs richting machinist seinen dat de trein kan vertrekken. Opa Flodder had er om onduidelijke redenen ook een. Mogelijk dat we volgend seizoen deze gereedschappen dagelijks gaan inzetten om alles in de haven in nog betere banen te leiden.

Back to top