Gladjes

Het Bluesweekend achter de rug en het najaarslieren komt er aan. Het einde seizoen is in zicht. Tijd voor een voorlopige balans. Het ziet er goed uit. Tot nog toe circa 100 overnachtingen per camper meer. En ook de bootjes zitten in de plus, zo’n 65 overnachtingen meer. Voor uw mezen is vooral van belang dat er niet al te veel onaangenaam gedoe is geweest. Het seizoen is vrijwel gladjes verlopen!

Het verst in de herinnering ligt natuurlijk de blues. In de haven bijna veertig bootjes. En op de camping meer dan honderd campers, caravans en tentjes. We hadden zelfs één overnachting in een stationwagen. Gewoon op ons gazonnetje. Deze gast staat al jaren met een vriend in een tentje op de camping. Zijn  vriend was met vakantie en hij had geen zin om op zijn oude dag alleen met een tent en zo te gaan zeulen. Al met al weer een uiterst gemoedelijk verlopen weekend.

Het camperterrein was voor het bluesweekend begin april eigenlijk al vrijwel volgeboekt. De weken voor het weekend hadden we nog tientallen camperplaatsen kunnen verkopen. Als we ze gehad hadden. Vooral de vrijdag van het weekend is stervensdruk. Gasten arriveren, plekje wijzen, afrekenen, laatste oplossingen bedenken, etc etc. Het gewone havenwerk gaat ook door. Zoals een vaste ligplaatshouder die op vrijdagmiddag ineens in discussie wil over zijn al dan niet vage afwezigheidsmelding vanwege de vakantie. Terwijl dat weekend elke vrije box hard nodig is om in het belang van allen de haven efficiënt te exploiteren. Vage afwezigheidsmeldingen werken daar niet aan mee. Enkelingen lijken nog steeds lak te hebben aan ons gemeenschappelijke belang.

Waar de gemoederen heel af en toe wel ietsiepietsie van opliepen, dat is vanwege ‘het gras’. Dankzij onze voortreffelijke plantsoenendienst ziet het terrein er altijd fantastisch uit. Dat vinden we niet alleen zelf, maar onze gasten prijzen ons ook op dit punt regelmatig de hemel in. Niets dan lof dus, maar het is soms onvermijdelijk dat gras lijdt onder de wensen van bezoekers of planningsfoutjes van mezen. Sommigen toeristen halen ineens een voortent uit de camper, andere zetten een tentje op, de volgende wil graag een deurmat, een ander legt zelfs een vloerkleed neer of gaat barbecueën op het gras. De grootste deugnieten zetten soms zelfs de wielen van een caravan op het gras in plaats van op de tegels. Dergelijke gedragingen vindt onze gepassioneerde grasmaaispecialist uiteraard afschuwelijk. ‘Mijn gras’, roept hij dan met enige wanhoop richting mezen die ‘er wat aan moeten doen’. Terwijl enige schade onvermijdelijk is in de loop van een seizoen. We runnen een camping en niet de tuinen van Versailles.

Hoe dan ook. we gaan langzaamaan onvermijdelijk richting het hellen. Eerdaags worden het bekende invulschema weer verspreid. Naar het zich laat aanzien zijn op een of andere wonderlijke manier onder onze ‘golden oldies’ toch weer voldoende vrijwilligers en trekkerchauffeurs gevonden. Uw mezen zullen zoals gewoonlijk aanwezig zijn als aanspreekpunt en om een ordentelijk en vooral veilig verloop te bespoedigen. Uiteraard verwachten we een prettige medewerking van iedereen die het ‘lanceerplatform’ wenst te betreden. Soms moet je zelfs even wachten achter een touwtje terwijl je niet door hebt waarom. En het zal soms zelfs voorkomen dat je voor niets even moest wachten. Onderga het lankmoedig en met een glimlach. Het belang van de vrijwilligers en de veiligheid gaan voor alle andere belangen. Een troost: die zes weken zijn in een vloek en een scheet voorbij.

Back to top