Buien, blues en laag water

De blues, bier en buien zitten er weer op. En daarmee eigenlijk ook het zomerse seizoen 2018. Nog even een appeltjeszomer, de boten het water uit en de kerstballen kunnen weer van zolder. Het seizoen in het kort: enkele tientallen bootjes minder en enkele honderden camperaars en kampeerders meer.

 

Maar eerst de opvallendste gast, een Duitse non op fietsvakantie. Volledig in grijs/zwart habijt stond ze op een ochtend naast het havenkantoor haar tentje achterop haar oude stadsfiets te binden. Nog even afrekenen en verder ging de reis in vol ornaat richting de kust. Om vandaar via Friesland en Groningen weer terug te keren naar haar klooster. Ook nonnen hebben blijkbaar vakantiedagen. Ze was vooral onder de indruk van de rust die ‘s avonds over camping en haven neerdaalde.

 

Verder was natuurlijk het bluesweekend een hoogtepunt. Relaxt publiek dat elkaar en ons van andere en eerdere festivals kent. Van sommigen kreeg uw mees zelfs een iets te innige omhelzing bij vertrek op zondagochtend. De camping had dit jaar makkelijk twee keer groter kunnen zijn, dan was ie ook gemakkelijk vol gekomen. Dit jaar hadden we weer meer boekingen dan vorig jaar. Dat noopte tot het plaatsen van een toiletwagen. ‘’Vooral vannacht was dat makkelijk, dan hoefde je die code niet op te zoeken als je nodig moest”, lacht een van de vriendelijke bluesgasten zondagochtend.

 

Wel hadden sommigen gasten moeite met de grasmaaimachine die om half negen al over het terrein heen en weer reed. Dat was blijkbaar nodig om ‘rijplaten’ te verslepen in verband met de bescherming van ons heilige grasmat ten behoeve van een vertrekkende vouwwagen. Enkele bluessgasten zagen de herrie als een kleine smet op hun verblijf. Ze hadden liever uitgeslapen. Verder ging het niet helemaal lekker met de warm water voorziening. Uw mees gaf de boilers net iets te laat een extra slinger, zodat enkele mensen een koude douche hadden in de ochtend.

 

Wat rest dit seizoen is de bootjes uit het water halen. Vrijdag 21 september staat als eerste helling-dag in de agenda. Dat is al over drie weken. Tegelijk staat het water extreem laag. Bij deze waterstand kunnen lang niet alle boten de kar opvaren. De langere termijn RWS-voorspellingen beloven weinig goeds wat betreft de waterstand de komende tijd. Dezer dagen gaan we daarom met een meetlat eens precies meten hoeveel water er boven ‘het einde van de plaat staat’; het maatgevende onderste randje van onze betonnen hellingbaan. Ook zullen we meten hoe diep karren wegzakken als de wielen over de plaat gaan en in de drab terecht komen. Intussen lijkt het verstandig om met zijn allen te gaan bidden om meer regenwater boven Duitsland en een een fraaie nazomer hier.

 

Back to top